MISS CIANA

Leeftijd: 28
Opleiding / Werk: Freelance presentatrice, verslaggever en host
Komt uit: Amsterdam-West

Waarom ik mee doe aan Miss Amsterdam:
De reden dat ik deelneem aan de Miss Amsterdam Verkiezing, is omdat ik een product ben van deze stad. Ik ben geboren in een multicultureel gezin. Mijn moeder is Iers, vader is Surinaams en mijn stiefvader is een ras-Amsterdammer uit de Jordaan. Ik weet als geen ander hoe het is om verschillende culturen te mengen in een huishouden en bruggen te slaan om elkaar beter te begrijpen. Niet alleen in normen en waarden, maar vooral in empathie en humor. Dit is ook wat ik terugzie in Amsterdam. In de afgelopen zeven jaar heb ik veel vooruitgang geboekt op het spiritueel, communicatief en emotioneel vlak. Echter merk ik dat er nog een klein deel van mij is dat moeite heeft met zichzelf te accepteren. En waar het schuurt, moet nog aan gewerkt worden. Daarom gooi ik mezelf in het diepe om samen met het fantastische team van de Miss Amsterdam Verkiezing bloot te stellen wat anderen – los van mijn moeder natuurlijk (hi mom!) – al in mij zien en ik nog moet leren omarmen.

Wat maakt mij uniek?
Ik heb veel medeleven en liefde voor de mensen om me heen. Sommigen zouden dat naïef kunnen noemen en eerlijk… daar hebben ze ook gelijk in. Maar ik ben ervan overtuigd dat we allemaal iets goeds in ons hebben. Echter wordt dit deel vaak geblokkeerd of afgeschermd door gebeurtenissen die ons in het verleden ‘klein’ of ‘kwetsbaar’ hebben laten voelen. Daarom focus ik me liever op de potentie van mensen dan dat ik ze afreken op gebeurtenissen of karaktereigenschappen die zijn ontstaan uit deze onzekerheden. Ik zie mensen graag stralen, gelukkig en/of volledig zichzelf zijn. Verder heb ik zelden een waardeoordeel over zaken. Ik heb een neutrale instelling om oprecht te luisteren naar het verhaal dat ik hoor of lees. Ook sta ik open voor waarheden die soms niet altijd de mijne zijn en kom op voor hetgeen waar ik in geloof. Echter houd ik daarbij altijd rekening met het gevoel van een ander. Ik zou het namelijk vreselijk vinden om andere mensen een naar gevoel te bezorgen, enkel omdat ik mijn waarheid op hen probeer te forceren.

Wat ik wil betekenen voor de stad Amsterdam:
Precies hetzelfde als wat de stad voor mij heeft betekend, namelijk: onvoorwaardelijke liefde, acceptatie, tolerantie en vrijheid. Ik begrijp dat mensen deze stad wellicht op een andere manier hebben ervaren. Vervelende gebeurtenissen, angstzaaiing en/of uiteenlopende politieke overtuigingen hebben nog steeds een greep op onze stad. Daarom wil ik juist met deze mensen in gesprek treden om de polarisatie tegen te gaan en zodoende en een ander “positief” perspectief bieden. Niet om ze te overtuigen dat mijn verhaal het juiste is, maar enkel zodat ze de andere kant van het verhaal leren begrijpen. Denk hierbij aan homoseksualiteit, dierenactivisten, een groener milieu of slechts zoiets kleins als begrip hebben voor haarstijlen en –structuren die afwijken van de jouwe.

Wat mensen niet verwachten van mij is:
Wat vrienden en vreemden niet van mij verwachten, is dat ik diep vanbinnen heel onzeker ben over mijn uiterlijke verschijning, algemene kennis en intelligentie. Op het eerste gezicht kan ik heel koel en afstandelijk overkomen, maar van binnen ben ik een marshmallow. Ik geniet intens van communiceren met mensen, luisteren naar hun wilde of persoonlijke verhalen. Ik heb heel veel liefde om te geven—sterker nog: als ik het bij de deur kon uitdelen als een goodie bag zou ik dat doen. Maar liefde ontvangen, is iets wat ik nog moet leren en omarmen. Dat is iets wat ik via de lessen van de Miss Amsterdam Verkiezing zeker zal leren!

Mocht ik Miss Amsterdam 2019 worden dan wil ik mij inzetten voor:
Kunst en cultuur, omdat deze twee een universele taal spreken die mensen van alle culturen met elkaar verbindt. Soms kun je niet de juiste de woorden vinden om te uiten hoe je je voelt maar middels muziek, voorstellingen en/of kunst komen we meer tot elkaar. Anderzijds wil ik het belang van mentale en fysieke gezondheid graag beter onder de aandacht brengen, vooral bij scholieren. We worden op jonge leeftijd bijgebracht hoe we onszelf op de beste positie of firma kunnen krijgen. Maar niet hoe we onze gezondheid onderhouden zodat deze instelling ons niet fataal wordt. Ook vind ik het belangrijk om onder de jongeren meer aandacht te besteden aan het ontwikkelen van het EQ: de sociale skills. In tijden van Tinder en online contact bouw je minder snel de communicatieve skills op om te verduidelijken hoe jij je écht voelt. Alles is snel, oppervlakkig en vervangbaar. Echter stijgt het gevoel van eenzaamheid en onbegrip ook, omdat mensen zich niet ‘gehoord’ of ‘gezien’ voelen. Daarom zou ik graag met jongeren in gesprek willen treden en hun verhalen aanhoren over hoe zij liefde geven, ontvangen en voor zichzelf opkomen als ze het gevoel hebben dat iemand hen op een minderwaardige manier behandeld.